Burkina Faso weblog Ivan Mettrop

Home

Overzicht alle berichten

February 2008
SMTWTFS
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  

Greenhost webhosting

Valid XHTML 1.0!

Powered By Greymatter

Home » Archives » February 2008 » 15. Allocution de clôture

[Previous entry: "14. Ivan Junior"]

02/01/2008: "15. Allocution de clôture"


Afsluiting. Klik op ‘link’ om de hele tekst te lezen.

Iedere avond als ik thuiskom in Ouagadougou met een kurkdroge keel, niet zozeer vanwege de stof in de lucht, maar temeer vanwege het eindeloze ‘Bon soir! Ça va?’ zeggen, ben ik in heel goede stemming. En dat heeft alles te maken met de mateloze, welgemeende vriendelijkheid van de Burkinabè’s. En ondanks het feit dat dit mateloze amicaal zijn regelmatig leidt tot een (volgens Europese normen veel te) losse moraal ten aanzien van het seksueel doen en laten, kan ik daar alleen maar respect voor opbrengen.
Ondanks de grote verscheidenheid aan etnische bevolkingsgroepen kan ik mij taferelen zoals op dit moment in Kenia hier in Ouagadougou onmogelijk voorstellen. Ondanks het feit dat de studenten waarmee ik omga hier in Ouaga een grote afkeer koesteren jegens de huidige president en met weemoed terugdenken aan president Sankara, is men in de grote stad over het algemeen tevreden. En natuurlijk zijn er heel veel arme mensen, maar ik had het mij allemaal een stuk erger voorgesteld drie maanden geleden.
Elke is reeds weken geleden naar Nederland vertrokken. Na een maand alleen vertoeven in het paleisje in Wemtenga is Maria, de eigenares van het huis, mijn nieuwe en aangename huisgenote. Maria is van Duitse afkomst en zoals het een ware Germaanse betaamt wordt iedere avond gekenmerkt door overmatige bierconsumptie. Vele avonden zitten we samen op het terras Stones te luisteren met flessen SO.B.BRA, terwijl ze mij alles vertelt over haar wereldreizen onder het mom van CIFOR. Daar kan ik uren naar luisteren.
Voor mijn geliefde Amsterdamse bluescafe ‘Maloe Melo’ heb ik inmiddels een Afrikaans alternatief gevonden: ‘de Kingston’ In de Kingston is de sfeer geweldig. Iedere avond als ik binnen kom met Yamsi en Maria is het supergezellig. Ik krijg een elektrische gitaar in mijn handen gedrukt en spelen maar. Er zijn veel muzikanten en iedereen speelt met iedereen. Gisteravond stond ik op het podium met de bassist van de oude band van Ali Farka Touré. En het is niet alleen Afrikaanse muziek in de Kingston. Op dinsdag en vrijdag is het ‘blues/soul/rock&roll-avond’. Dat zijn de beste avonden. Vanavond weer dus, voor de laatste keer helaas.
Ik heb van alles genoten, ik ben alle Afrikanen dankbaar voor de enorme gastvrijheid en voor de wil om mij de aspecten van het Afrikaanse leven bij te brengen. Dit gaat echter immer na aandringen van mijn kant en het is niet vanzelfsprekend. Het bevreemdt me nog steeds dat Afrikanen zo weinig om het specifiek Afrikaanse geven. In hun huizen moet ik de ijskast bewonderen, de ventilator en de nep-kroonluchter, die recht uit een etagewoning in de Jordaan lijkt te zijn geplukt. Het blijft onbegrepen dat ik daar niet zoveel bijzonders in zie en juist alles wil weten over het Afrikaanse, maar aandoenlijk is het wel.
Ook hoop ik een hoop duidelijk te hebben kunnen maken over het door hun (terecht of niet) zo geadoreerde leven in Europa. Ik heb een hele hoop verteld, maar niet alles is geloofd. Dat je Ruud Gullit uitspreekt met een Nederlandse g-klank en dat het voor Cruiffie tijdens de rust als enige geoorloofd was een sigaretje op te steken, dat zal er bijvoorbeeld nimmer ingaan in die starre Afrikaanse koppies…
Ik kijk terug op een plezant, maar daarnaast uitermate produktief verblijf. Na drie maanden in dit francofone land kan ik redelijk uit de voeten in het Frans. Het eerder genoemde abstract is door Erik opgestuurd en ik heb voldoende data voor mijn afstudeeronderzoek. Daarnaast heb ik met KDR en de groep ‘Duny Yaam’ Afrikaanse hiphop-albums opgenomen en heb ik met de groep ‘Ladji and Co’ op een driedaags muziekfestival voor zo’n vierduizend mensen gespeeld. Ik heb vele nieuwe contacten opgedaan. En ik heb een uitgebreid recept voor het zelf brouwen van dolo bier voor als ik terug ben in Amsterdam. Daarnaast laat ik zowaar een kind achter dat naar mij is genoemd!
Ik kan iedereen aanraden om eens naar Burkina Faso te gaan, en indien mogelijk voor langere tijd. Het is gemakkelijk om bevriend te raken met de lokalen. Natuurlijk sta je als blanke voortdurend in het centrum van de belangstelling en krijg je van iedereen aandacht. Dat moet je niet vervelend vinden en als je daar goed mee omgaat, dan voel je je nooit alleen. Daarbij dien ik te vermelden dat het aanzienlijk helpt als je van voetbal houdt en je toonladders naar behoren kent.
Hoewel ik vreselijk veel zin heb om mijn opgedane Afrikaanse voetbalkunsten in dienst te stellen voor JOS5 in de natte polders van de Watergraafsmeer, Afrikaanse muziekinvloeden te introduceren tijdens bandrepetities in de donkere kelders van Rocksupplies, weer eens ordinaire Kwekkeboom-kroketten te eten met Heineken bier, iedereen in Amsterdam te zien, weer eens gewoon Nederlands te kunnen praten en aangesproken te worden met gewoon ‘Ivan’ in plaats van ‘Nasara’ of ‘Nongarama’ (=‘Houdt Van Dolo’), stemt het mij uitermate bedroefd om het vliegtuig in te stappen terug naar dat koude Pays-Bas. Ik was graag nog langer gebleven. Dat meen ik. Vraiment dommage. Of met andere (Amsterdamse) woorden: klotezooi.

Replies: 4 Comments

on Friday, February 1st, Natalie said

Hey Ivan, Ken je ook Ismael Lo uit Senegal. Hij speelt zondag hier in Kaapstad.

on Friday, February 1st, Niels A. said

fantastisch hoe je zo in die cultuur terecht bent gekomen, helemaal met muziek. je kan er een boek over schrijven. Uit je verhalen lees ik dat je veranderd bent en veel geleerd heb. Ik weet niet wanneer precies je thuiskomt, maar tot snel. goeie reis! Niels

on Saturday, February 2nd, joeri said

Ik begrijp dat ik mijn spreekwoordelijke fluit kan grijpen om naar de leuke houtskooltjes te fluiten. Maar goed, je mooie Burkinabe-avontuur maakt veel goed: ik heb het met genoegen gevolgd. Merci.

on Sunday, February 3rd, nico de louw said

mooie en kernachtige samenvatting van wat ze je niet meer kunnen afnemen en toch...welkom thuis

New Comment
Name:
E-Mail:
Homepage:
Smilies:
smile shocked sad
big grin razz *wink wink* hey baby
angry, grr blush confused
cool crazy cry
sleepy hehe LOL
plain jane rolls eyes satisfied