Burkina Faso weblog Ivan Mettrop

Home

Overzicht alle berichten

November 2007
SMTWTFS
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

Greenhost webhosting

Valid XHTML 1.0!

Powered By Greymatter

Home » Archives » November 2007 » 5. Encore plus de particularités

[Previous entry: "4. Que de hauts, que de bas"] [Next entry: "6. L’avancement de recherche"]

11/23/2007: "5. Encore plus de particularités"


Weer eens een weekje Ouaga. Klik op 'link' om de hele tekst te lezen.

Hoewel ik in mijn vorige bericht vrolijke anekdotes beloofd heb, breek ik die belofte voor wat betreft de eerste alinea. Siaka’s vader is in Ivoorkust overleden. Dit is niet alleen een klein drama voor Siaka vanwege het feit dat hij zijn vader sinds twee jaar niet meer heeft kunnen zien, maar vooral vanwege het besef dat zijn vader Ivan Junior nooit meer zal kunnen ontmoeten. De aanblik van mijn grote vriend in trieste toestand is soms hartverscheurend. Op het moment is Siaka vertrokken naar zijn familie in Ivoorkust voor een week of twee. Ik hoop dat hij op die manier zijn verdriet kan verwerken en zijn typisch Afrikaanse levensinstelling (immer vrolijk en uitgelaten) snel weer eigen maakt.

Droefenis of niet, de opmerkelijkheden van het Afrikaanse leven blijven mij bezielen; flinke rupsen zo hops! in de frituur. En even later smikkelen maar. Het is wennen aan het idee, maar als je je daar eenmaal overheen gezet hebt is het een en al genieten van een smakelijk tussendoortje. Bovendien blijken gefrituurde rupsen naar eigen bevinding de ultieme remedie tegen diarree. ‘Ça, c’est pas de comédie!’
Hoewel mijn uitwerpselen na het eten van een behoorlijke pan rupsen alle kleuren van de regenboog vertonen, is er weer sprake van enige vorm van stabiele structuur om het zo maar te zeggen. Daar ben ik blij om, want die frequente stoelgang begon me redelijk de keel uit te hangen. Bovendien is het prettig te beseffen dat ik niet een of andere enge infectie of ontsteking in m’n darmen heb opgelopen, want van de medische voorzieningen hier heb ik niet een al te hoge dunk.
Dit naar aanleiding van mijn bezoek aan een ziekenhuis alhier. De systeembeheerder van CIFOR heeft momenteel malaria en met Issouf verblijd ik hem op een woensdagmiddag met visite. Terwijl we door de gangen lopen van het meest degelijke ziekenhuis van de stad steekt Issouf van wal met een enthousiaste lofbetuiging aan de faciliteiten van het ziekenhuis. De prijs voor een verblijf is van astronomische hoogte (veel te hoog bijvoorbeeld voor een simpele student als Issouf), maar de mogelijkheden zijn dan ook ‘onbeperkt’! Ik ben echter totaal niet onder de indruk. De patiënten liggen op stretchers in betonnen hokken te koken in de hitte. Roestige, instabiele infusen staan klaar om omver te worden gestoten en tijdens de bezoekuren is het een lawaai van jewelste. Ik moet er niet aan denken hier mijn rust te moeten vinden.
Het presenteren van mijn mijn onderzoeksvoorstel op het Centre National de Recher is een ervaring op zich: zo’n dertig overwegend Franstalige Afrikanen zitten op krakkemikkige stoeltjes in een uiterst obscuur zaaltje (de wanden zijn gedecoreerd met slangen op sterk water en opgezette schorpioenen) vol oprechte belangstelling te luisteren naar mijn overwegend Engelstalige verhaal. Om het Afrikaanse plaatje compleet te maken zouden er enkel nog een paar gekko’s over de muur moeten lopen waarop mijn sheets staan geprojecteerd. Dat gebeurt helaas niet, maar het ‘geknak’ van de beestjes is de hele presentatie lang duidelijk te horen. Hoewel het Frans spreken mij inmiddels redelijk goed afgaat zie ik er vanaf de gehele presentatie in het Frans te doen. De francofone vragenronde levert tot mijn genoegen weinig problemen op. Getuige de relevante vragen wordt mijn Engelse verhaal door de meeste luisteraars gelukkig redelijk begrepen.
In verband met uiterst irritante laboratoriumvertraging zit ik in plaats van een weekeinde nu al de hele week in Ouagadougou. Bijkomend voordeel: de langdurige zoektocht levert succes. Mijn nieuwe ‘Givson’-gitaar (hoezo namaak) bezorgt mij vele avonden muziekplezier. Ik heb het koekblik heel toevallig gevonden in een afgelegen steegje twee straten verderop vanaf het huis waar ik verblijf. Hij klinkt abominabel, maar hij ziet er imponerend uit. Vooral ’s avonds in Ouagadougou is het leuk om op de veranda voor bewaker Charles westerse popnummers te spelen. Beatles, Stones, Animals, Kinks etc.: alle cliché gitaarklassiekers passeren de revue en Charles zit tot mijn grote genoegen met open mond te luisteren. Het is moeilijk voor te stellen, maar bands als de Rolling Stones zijn hem totaal onbekend. Wanneer Siaka terug is in Ouaga hoop ik meer van de Afrikaanse muziekstijl mee te krijgen. Zonder hem kan ik hier mijn weg niet vinden naar de traditionele Afrikaanse muziek ‘en direct’. Ik heb beloofd Siaka wat gitaarlessen te geven en alvorens ik terugkeer naar Amsterdam geef ik de gitaar aan Ivan Junior. Het moge dan wel een rotding zijn, in deze contreien is een gitaar best bijzonder. Al is het slechts als meubelstuk. En wie weet wordt Ivan Yaméogo ooit nog eens een beroemde popster.
Voor wat betreft het Afrikaanse voetbal: helaas is Burkina Faso kansloos uit de voorronden van de Afrika Cup gekicked door Senegal en zit een wedstrijd van het nationale elftal van ‘les Étalons’ er niet meer in. Ook de eerste kwalificatieronden voor de Olympische Spelen zijn voor Burkina opmerkelijk dramatisch verlopen. Na afloop van de zowieso dik verloren wedstrijd tegen buurland Ghana kreeg Ghana extra doelpunten toebedeeld, omdat Burkina zonder uitzondering te oude spelers opgesteld had. Dat is nou typisch Burkina. Jammergenoeg geen hengsten dus, maar in december begint de nationale clubcompetitie en dat is natuurlijk ook leuk. Wel heb ik reeds de twee voetbalstadions (Stade de 4 Août en Stade Municipale) in Ouagadougou bezocht. Ik mag er gewoon naar binnen lopen overdag en zelfs even wat rondhuppelen met een balletje over de grasmatten. Men gebruikt hier geen Engels raaigras, maar een stevigere, dikkere variant. Reden is wellicht dat dit gras beter gedijt in het grasmatonvriendelijke klimaat, maar ik krijg de indruk dat de rolweerstand hier aanzienlijk hoger is dan wat ik voor mijn profielwerkstuk gemeten heb in de Amsterdam Arena. En dat is fataal als het gaat om het door mij eerder genoemde technische totaalvoetbal van Michels uiteraard… Opmerkelijk zijn overigens de trainingsvelden van de verschillende ‘eredivisie-clubs’ van Ouaga. Men traint gewoon op een stuk straat waar weinig verkeer voorbijkomt! Dit om de grasmat in het stadion te sparen (waarop een zekere nasara ondertussen zijn sporen achterlaat). Zo wordt het natuurlijk nooit wat met die Africa Cup!
Het vele gescheld en getier in het laboratorium heeft ertoe geleid dat ik in de morgen door het personeel word begroet met ‘bonjour mr. Godverdomme’. Gelukkig zit de eerste helft van mijn labwerk erop en kan ik mijn eerste resultaten zeer binnenkort laten zien aan Erik, mijn scriptiebegeleider van de Universiteit van Amsterdam. Erik komt morgenavond op het vliegveld aan met een exemplaar van de Gaos-lustrumalmanak. Ik ben benieuwd.

plaatje6 (49k image)
Je zou het op het eerste gezicht niet zeggen, maar gefrituurde rupsen blijken erg goed tegen diarree en smaken bovendien bepaald niet slecht.

plaatje7 (34k image)
Issouf maakt weer eens een ijzersterke poepgrap.

plaatje8 (46k image)
Een aandoenlijke schmink-poging door charmante jongedame Erika om ook nasara te worden. ‘Aiaieie! C’est pas vrai!’

Probeer ook een berichtje achter te laten! Waarom het soms niet werkt is mij nog een raadsel, maar momenteel heb ik niet de mogelijkheid er iets aan te doen. Probeer vooralsnog i.i.g. de enters te vermijden en geef nooit op…

Replies: 7 Comments

on Friday, November 23rd, Sander said

DIT IS GOED!

on Friday, November 23rd, margriet said

het lukt! superleuk verhaal weeren cool van de gitaar, margriet

on Saturday, November 24th, Niels en Joeri said

Heel leuk en leuk geschreven. Nou: de foto ook. Mocht je nog wat houtskool tegenkomen in een bodem, neem dat dan even mee :rolleyes:

on Sunday, November 25th, Coen said

Toch jammer dat je niet aan het trommelen bent geslagen mr. Godverdomme!

on Sunday, November 25th, nel en mario said

ivan, je kan zien dat je darmen van slag geweest zijn, maar je ogen staan op ondeugend, wij geen sprinkhanen vanavond gegeten maar garnalen aan het spiesje, ook lekker, goed op je zelf letten hoor, liefs nel en groet mario,poot gioia

on Monday, November 26th, Joost said

Als je echt ziek wordt moet je langs langs de medische kliniek van de Franse ambassade (zie boek). Ik werd daar goed en goedkoop geholpen... Ik hoop dat Erik je vakantieboek niet vergeten is... Anongaram!

on Monday, November 26th, nico de louw said

hé ivan dank voor boeiend en vooral beeldend verslag. wat mij opvalt is de totale afwezigheid van politiek of moet je op je woorden passen? ajax begint onder nieuwe trainer goed te draaien. guus geluk is door met rusland ten koste van engeland. voor de wk-kwalificatie 2010 zijn schotland en noorwegen onze zwaarste tegenstanders.groet nico

New Comment
Name:
E-Mail:
Homepage:
Smilies:
smile shocked sad
big grin razz *wink wink* hey baby
angry, grr blush confused
cool crazy cry
sleepy hehe LOL
plain jane rolls eyes satisfied