Burkina Faso weblog Ivan Mettrop

Home

Overzicht alle berichten

November 2007
SMTWTFS
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

Greenhost webhosting

Valid XHTML 1.0!

Powered By Greymatter

Home » Archives » November 2007 » 2. Bienvenue à Ouaga

[Previous entry: "1. Travaux de terrain à Burkina"] [Next entry: "3. Sanma-Tenga"]

11/05/2007: "2. Bienvenue à Ouaga"


De eerste impressie. Klik op 'link' om de hele tekst te lezen.

Dus dit is Ouagadougou. Het is vreemd als alles opeens helemaal anders is. De mensen zwart, de straten oranje, de vogels alle kleuren van de regenboog. Een kreet! Van welk beest? Heel onwerkelijk allemaal in het begin, maar erg amusant.
Ouagadougou telt 960.000 inwoners en voor mijn gevoel bevindt iedereen zich altijd op straat. De hoofdstraten zijn geasfalteerd met als gevolg een eindeloze stroom auto's en brommers in een wolk van uitlaatgassen en rood stof. De brommers scheuren je aan alle kanten voorbij. Het is oppassen geblazen, want het schijnt regelmatig fout te gaan. Ik heb al diverse brommertjes compleet in de prak midden op de weg zien liggen. Maar niemand bekommert zich daarom. Iedereen is bezig, gaat ergens heen, heeft het druk. Het is chaos. Afrikaanse chaos, waar ik mijzelf voor drie maanden aan heb verbonden.
Nederland en haar soms ergerlijke, weliswaar efficiënte regelmaat wil ik voor een periode helemaal achter me laten. Althans, dat is de bedoeling. Tot dusver echter komt mijn thuisland nog regelmatig om de hoek kijken. Zo blijken zeer veel van de door mij zo bejubelde ‘typisch Afrikaanse’ stoffen op de markt helaas te worden geïmporteerd door het Nederlandse bedrijf Vlisco uit Helmond. Zo doet de vertoning van de onmiskenbaar Hollandse kop van Hans Kazan ‘le magicien’ de Afrikanen kraaien van plezier tijdens de vlucht Casablanca-Ouagadougou. Zo vind ik alleen Friesche Vlag melk in de lokale winkeltjes. En zo sta ik op zondagmiddag na de zinderende finale van de Tour du Faso met de voltallige Nederlandse Altipower-wielerploeg uit Tilburg te praten over de hel die zij hebben moeten doorstaan om de koers uit te rijden.
Voor mijn wielervriendjes: de Tour du Faso, dat is een belevenis! In samenwerking met de Société du Tour de France is de wielerronde erg professioneel geworden de laatste jaren. De paar Europese ploegen ondersteunen de Afrikaanse ploegen met materiaal, waardoor het niveau aanzienlijk is gestegen. Het gaat dan ook lekker hard. Het langssjezen van een wielerpeloton deed mij in Nederland altijd al voorkomen als zijnde een beetje luguber, een beetje beestachtig. In combinatie met het opwaaiende stof, de drukkende hitte, de donkere gepijnigde koppen van de renners en de enerverende sfeer in het publiek waan ik mij hier in een ware heksenketel.
‘Acclimatiseren’ doe ik de eerste dagen op het lekker koele kantoor van CIFOR. Mappen, bureaus, computers, thermoskannen met thee: het is een heel gewoon kantoor. Er is eigenlijk geen verschil tussen hier en mijn voormalige werkplek bij de gemeente Haarlemmermeer. Voor de lunch kom ik twee lokale studenten tegen. 'Mister Ivan, ça va?!?' Verbaasd kijk ik op. Twee stralende Burkinabè's kijken me aan; Siaka en Issouf. Ze weten al wie ik ben. Siaka en Issouf zullen mij voor een lange periode bijstaan tijdens mijn werkzaamheden in het veld. Vorig jaar hebben zij mijn Amsterdamse medestudenten Bart en Joost geholpen bij hun onderzoek. Bart en Joost waren erg over de twee lokale studenten te spreken (terecht zo blijkt) en gaven mij wat cadeautjes mee. Een oprecht uitbundig ‘oeoeoeoe! très bien! très très bien’ galmt door de gang na het overhandigen van de pakketjes. Bart en Joost: good job. Ook de nieuwe GAOS T-shirts vallen in goede aarde.
Siaka en Issouf blijken behalve behulpzame collega-studenten ook uitermate gezellige compagnons buiten het kantoor te zijn. De gesprekken in het Frans zijn niet diepgaand, maar op z’n zachtst gezegd geanimeerd! Veel handgebaren en hoge piepstemmetjes. Het is overigens verbazingwekkend wat voor Nederlands taalgebruik Joost en Bart hier hebben geïntroduceerd. De vunzige Nederlandse woorden vliegen me om de oren! Wanneer Siaka me ’s avonds achterop de ‘moto’ meeneemt naar lokale bars/discotheken is het feest. We drinken bier en dansen op Afrikaanse popmuziek tot diep in de nacht. Siaka trekt dan voor de gelegenheid zijn nieuwe Gaos-shirt aan en introduceert me aan zijn vrienden. Allemaal heel aardige Afrikanen. Kortom: het nachtleven in Ouaga is geweldig.
Groot minpunt is alleen dat Siaka een grote poster van de Deutsche Mannschaft op z’n kamer heeft hangen! Dat kan natuurlijk absoluut niet. Daar moet ik hem nog even vanaf zien te helpen. Ik heb voor de grap al diverse ‘argumenten’ in de strijd gegooid met als bedoeling Siaka’s grote sympathie voor het Duitse voetbal te doen omslaan in een gezonde (nergens op gebaseerde) Hollandse afkeer zoals ik die nou eenmaal koester. Maar om het ‘Frank-Rudi spuugincidentje’ bijvoorbeeld wordt alleen maar heel hard gelachen. Volgende week hoop ik Isssouf en Siaka mee te kunnen nemen naar het lokale stadion voor een voetbalwedstrijd. Tijdens de wedstrijd zal ik hen het een en ander proberen uit te leggen over de voetbalvisie van Rinus Michels en ‘totaalvoetbal’. Siaka heeft mij wel beloofd dat hij z’n Duitse poster vervangt door eentje van het Nederlands elftal die ik hem opstuur zodra ik terug ben in Nederland.
Mijn huis: ik verblijf samen met Elke, mijn begeleidster in het veld en werkzaam bij CIFOR, in een zeer degelijk huis in de wijk Wemtenga. Er zijn relatief weinig kakkerlakken (gelukkig) en weinig gekko’s (jammer). De wijk bestaat uit stoffige onverharde wegen en er is een sympathieke overdekte markt. Als er in de hele markt ook maar één plek zou zijn waar ik rechtop zou kunnen staan, dan zou ik er uren kunnen doorbrengen. De harde prijsonderhandelingen gaan mij in mijn eentje nog niet zo goed af, te meer omdat ik sommige producten überhaupt niet ken. Maar ik wil alles uitproberen!
De mensen hier gedragen zich helemaal niet zo aanhankelijk tegenover lange blanke mensen als ik mij voorgesteld had. Ik heb wel bekijks, maar ik kan uren over straat lopen zonder te worden aangesproken. Er hangt een goede sfeer en ik voel me veilig. De mensen die ik tot nu toe ben tegen gekomen willen niets dan goed. Voorbeeld: op een ochtend zit ik voor in de tuin te praten met Charles, de 23-jarige bewaker van het huis. Na ons gesprek over de lokale voetbalcompetitie wordt hij tot zijn grote schrik gebeld door zijn vrouw uit een dorp in de omgeving. Een onaangekondigd bezoek, ze staat al op het station! Dit is voor Charles aanleiding voor een kleine paniekaanval. Hij heeft niks in huis! Zelfs geen pannen! En hij wil zo graag de perfecte mari zijn! De telefoon gaat herhaaldelijk over, maar meneer durft niet meer op te nemen. Wanneer Charles weer een beetje tot zichzelf is gekomen biedt Elke aan om hem wat geld te lenen voor potten en pannen, maar dat is natuurlijk niet aan de orde. Charles wil daar niets van weten, hij is zich bewust van zijn verantwoordelijkheden en kan prima alleen voor zijn geliefde gezin zorgen. Zo staat men hier in het leven; met een strakke, maar goede moraal. (na flink aandringen worden de CFA’s gelukkig wel geaccepteerd en vertrekt Charles naar het station…).
Afgezien van de eerste nacht in het vliegtuig (waarin een overigens zeer vriendelijke Arabier in zijn slaap luidkeels naast mij jammerlijke liederen begon te zingen en ik de grootste moeite had om mijn lachen in te houden), slaap ik erg goed. Beter dan thuis zelfs. Het is hier overdag onprettig heet, maar ’s nachts valt het echt wel mee.
Tot dusver dus nog geen fysieke dan wel logistieke malaise. Volgende week begint mijn veldwerk in de buurt van het ongetwijfeld primitievere dorpje Korsimoro en dan zal ik zeker tegen de nodige problemen aanlopen. Maar dat is ergens juist wel spannend. ‘Vive le désordre africain.’


plaatje1 (50k image)
De finale van de Tour du Faso is een hele belevenis.

plaatje2 (37k image)
Issouf en Siaka met T-shirts van GAOS, de studievereniging van Aardwetenschappen aan de UvA.

plaatje3 (51k image)
Siaka met zijn vreselijke poster…

Laat ook een berichtje achter!
(maar gebruik geen enters, anders doet-ie niks…)

Replies: 12 Comments

on Monday, November 5th, Niels said

He Ivan, klinkt vet! Je schrijft ook echt heel leuk. Veel plezier en succes in het veld. Ik heb vandaag mijn eerste dag op de uva weer, mooi afgewisseld. Chao! Niels

on Monday, November 5th, Bart said

Ivan, je schrijft precies op hoe het er aan toe gaat. Heel beeldend geschreven. Je gaat vast en zeker een mooie tijd tegemoet met die plezierkraaiende afrikanen :D. En zoals je al zei, probeer alles, eet lokale lekkernijen en laat je bedwelmen door de afrikaanse vriendelijkheid. Bon chance et beaucoup de plaisir.

on Monday, November 5th, nico de louw said

Ivan, voor de derde keer probeer ik er doorheen te komen. Leuk beeldend verslag dat smaakt naar meer. Mooi dat je met een overwinning op de koploper je biezen kon pakken. Groet, Nico de Louw

on Monday, November 5th, wieger said

Hee Ivan, klinkt erg spannend. Erg leuk geschreven en ik ben benieuwd naar je verdere avonturen. Veel succes en plezier. groet wieger

on Monday, November 5th, tante nel said

ivan ik heb genoten van je mail,bij ons is het somber weer,zie dan in gedachten de fleurige kleuren van afrika,waar jij nu zit, kijk uit naar de volgende, knuf nel en groet mario

on Monday, November 5th, Polle said

Ivan! wat een avontuur, echt iets voor jou. geniet ervan. Ik sluit me overigens volledig aan bij de rest; je schrijft vet leuk, ik kijk uit naar de volgende mail, maar voel je niet opgejut :D. massol, Polle

on Monday, November 5th, SANDER said

Wat een prachtige foto zeg! De bovenste dan. En een heerlijk verhaal: dit is zeker wat je bedoelde toen je vorig jaar zei "ik wil ook wat gaan doen."

on Monday, November 5th, Aldo & Blazenka Spadon said

Hallo Ivan, hebben jouw weblog adress van Mario en Nel en net je eerste bericht met plezier gelezen en zijn benieuwd hoe het verder gaat!Veel plezier en success ook van ons, groeten Aldo en Blazenka Spadon,Vreden,Duitsland

on Tuesday, November 6th, niels said

dat zei ik helemaal niet godver dat was iemand anders

on Wednesday, November 7th, Roberto en Mirjam Spadon said

Hoi Ivan! Fantastisch om de belevenissen te lezen want de afrikaanse sferen komen ons tegemoed. Volgens jaar dann maar Tour du Faso fietsen ipv een tijdritje op de Alpe Du Huez :D We kijken alweer uit naar het vervolg. Veel succes daar

on Wednesday, November 7th, Jim said

Hey Ivan, klinkt goed daar! Succes met je arbeid in dienst van de wereldverbetering. Groet, Jim

on Thursday, November 8th, joeri said

Dat dacht ik al Niels. "Je schrijft ook echt heel leuk." Niks voor jou brave borst, dat liegen. Ik wacht met smart op het volgende bericht Ivan!

New Comment
Name:
E-Mail:
Homepage:
Smilies:
smile shocked sad
big grin razz *wink wink* hey baby
angry, grr blush confused
cool crazy cry
sleepy hehe LOL
plain jane rolls eyes satisfied